Strona główna Zrównoważony rozwój i społeczeństwo obywatelskie Między Bugiem a Narwią. Partnerstwo na rzecz efektywności ekologicznej. Partnerzy projektu

„Między Bugiem a Narwią. Partnerstwo na rzecz efektywności ekologicznej” - Partnerzy projektu.


Wsparcie udzielone przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię poprzez dofinansowanie ze Środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego, a także ze Środków budżetu Rzeczpospolitej Polskiej w ramach Funduszu dla Organizacji Pozarządowych.


Patronat Honorowy

Strona główna projektu
Kalendarz projektu
Partnerzy projektu
Działania i aktualności poziomu A „Budowanie partnerstwa międzysektorowego”
Działania i aktualności pionu B „Rolnictwo Ekologiczne”
Działania i aktualności pionu C „Ekoturystyka”
Działania i aktualności pionu D „Przetwórstwo”
Galeria

Działania i aktualności poziomu A

Poziom A - „Budowanie partnerstwa międzysektorowego” - obejmuje działania, dzięki którym po dwóch latach ma powstać projekt partnerstwa, które obejmie samorządy, organizacje pozarządowe, instytucje kultury, rolników, przetwórców, przedsiębiorców z terenu objętego programem.
Poziom A ma charakter horyzontalny - łączy tematykę pionów tematycznych: „Rolnictwa ekologicznego”, „Przetwórstwa i produktu lokalnego” oraz „Ekoturystyki”.
W poziomie A - poza konferencją inauguracyjną - przewidziano następujące działania:
Konferencję „Osiąganie efektywności ekologicznej poprzez partnerstwo”;
Wydanie mapy obszarów NATURA 2000 obejmującej teren gmin-beneficjentów projektu;
Konferencję „NATURA 2000 - szansa ekorozwoju lokalnego i partnerstwa”;
Prezentację założeń partnerstwa podczas obchodów Dnia Ziemi w 2009 roku;
Wyjazd studyjny liderów pionów tematycznych do Norwegii;
Publikację podsumowującą projekt „Między Bugiem a Narwią - budowanie partnerstwa na rzecz efektywności ekologicznej”;
Konferencję końcową projektu - „Doświadczenia w tworzeniu partnerstwa na rzecz efektywności ekologicznej między Bugiem a Narwią”.

Aktualności

Grudzień 2009
Konferencja podsumowująca

9 grudnia 2009 odbyła się w Pałacu Łochów ostatnia w ramach projektu Między Bugiem a Narwią – partnerstwo na rzecz efektywności ekologicznej” konferencja podsumowująca działania dwóch lat.
Celem konferencji było zaprezentowanie doświadczeń z działań w pionach i efektów jakie w wyniku uczestnictwa w projekcie wyniosły gminy, lokalne organizacje pozarządowe, ale także konkretne gospodarstw i przedsięwzięcia. W konferencji wzięli udział przedstawiciele gmin uczestniczących w projekcie, organizacje pozarządowe, lokalni liderzy oraz modelowe gospodarstwa ekologiczne, agroturystyczne i lokalni przetwórcy. Wszyscy oni mieli okazję do zaprezentowania swoich uwag i swoich osiągnięć. W konferencji uczestniczył również dyr. Kazimierz Porębski z departamentu rolnictwa i rozwoju terenów wiejskich oraz dyr. Małgorzata Krzyżanowska z departamentu środowiska Urzędu Marszałkowskiego. Dyrektor wysoko ocenił współpracę ze Społecznym Instytutem Ekologicznym, podziękował za umożliwienie poznania lokalnych potrzeb i lokalnych możliwości, przedstawił możliwości współpracy z Urzędem Marszałkowskim na przyszłość.
Merytoryczna część konferencji wypełnił wykład partnera norweskiego – prezes Fundacji Ekopomorka Toril Mentzoni, która przybliżyła zasady i model norweski budowania partnerstwa i współpracy sieciowej. Po zakończeniu projektu ten temat stał się uczestnikom bliższy i, jak wynikało z rozmów, oceniono to działanie na konieczne w dalszej współpracy między gminami. Koordynatorzy pionów przedstawili wyniki swojej dwuletniej pracy oraz perspektywy kontynuowania działań tematycznych przez uczestników projektu w najbliższej przyszłości. Zaproszeni zostali również właściciele gospodarstw i przedsięwzięć, którzy wytypowani zostali jako modelowe działania – opowiedzieli zebranym uczestnikom o zmianach jakie wprowadzili w swoich gospodarstwach i przedsiębiorstwach.
Głos zabrali również przedstawiciele samorządów, z ich wypowiedzi wynikło, że dziś jest im o wiele łatwiej komunikować się z innymi gminami, że dla każdej z nich sprawy ekologii okazały się ważne , a nie marginalne jak to jeszcze było przed dwoma laty, że projekt umożliwił lepsze zrozumienie atutów regionu, konieczność współpracy w regionie, przybliżył im działania i rolę jaką pełnić mogą w rozwoju każdej gminy organizacje pozarządowe, które często uważane były jako konkurent lub przeszkadzający w pracy samorządów element. Aktywny udział samorządów w projekcie spowodował również wzrost zaufania mieszkańców gmin do urzędników i do urzędu.
Z kolei zaproszone lokalne organizacje pozarządowe zaprezentowały swój dorobek i szansę jaką stworzył dla nich udział w projekcie umożliwiając im wypromowanie swojej działalności w regionie, wzrost zaufania społeczności oraz wzmocnienie merytoryczne.
Wszystkim gminom oraz organizacjom pozarządowym wręczono uroczyście certyfikaty uczestnictwa w projekcie, przedstawiciel Urzędu Marszałkowskiego otrzymał podziękowanie dla Urzędu Marszałkowskiego za wsparcie merytoryczne i finansowe udzielone projektowi, pięciu najbardziej zaangażowanych dziennikarzy otrzymało również podziękowanie za promowanie projektu na łamach prasy i w audycjach radiowych.

Więcej - pliki do pobrania:
Podsumowanie poziom A ››
Podsumowanie pion B ››
Podsumowanie pion C ››
Podsumowanie pion D ››
Podsumowanie współpraca ››

Lipiec 2009
WYJAZD STUDYJNO SZKOLENIOWY DO NORWEGII

Wyjazd studyjno-szkoleniowy był jednym z ostatnich działań w realizowanym od ponad półtora roku projekcie „Między Bugiem a Narwią – partnerstwo na rzecz efektywności ekologicznej”. Liderzy poszczególnych pionów (rolnictwo ekologiczne, eko-agroturystyka, lokalne przetwórstwo i produkt), przedstawiciel Urzędu Marszałkowskiego (współfinansowanie projektu), przedstawiciele samorządów i koordynatorzy Społecznego Instytutu Ekologicznego przez trzy dni oglądali modelowe gospodarstwa i lokalne zakłady przetwórcze, zapoznali się z programem ekologicznej szkoły rolniczej, ze strategią lokalnego rozwoju gminy Aurland i z metodami budowania sieciowej współpracy między rolnikami, przetwórcami i właścicielami pensjonatów i hoteli. Mogliśmy zobaczyć jak Norwegowie realizują zrównoważony rozwój, jak ważne są dla nich ekologiczne działania i ekologiczny styl życia. Mogliśmy się przekonać o tym, że dla Norwegów praca jest najwyższym dobrem a bogactwo tego kraju nie przewróciło jego obywatelom w głowie - liczą się z każdym, ciężko zapracowanym groszem.

Więcej w fotoreportażu poniżej oraz w Galerii Projektu ››

1. Region Sogn i Fjordane (zachodnia Norwegia) znany jest ze swoich fiordów, gór i lodowców. Jest tu największy lodowiec w Norwegii (Jostedalsbreen) i najdłuższy fiord w Norwegii (Sognefjorden). Tu, w Sogn i Fjordane, nie ma dużych gospodarstw rolnych. To region rolników małoobszarowych. Niestety, podobnie jak i w całej Norwegii, liczba gospodarstw wykazuje tendencje malejące, natomiast średnia wielkość farm jest coraz wyższa - średnia wielkość gospodarstwa w 1995 roku wynosiła 8,2 ha, w 2007 juz 13,3 ha. (średnia w Norwegii = 21,2 ha). Odwiedziliśmy kilka gospodarstw w regionie Aurland, których właściciele zajmują się produkcją rolną, ale również przetwórstwem, jako alternatywnym źródłem dochodu w swoim gospodarstwie.

2. Sogn Jord og Hagebrukskule w Aurland.
Szkoła powstała w 1917 roku, jest pierwszą i do niedawna jedyną ekologiczną szkoła rolniczą w Norwegii (druga w Telemarku założona została w ubr.). Co najmniej z trzech powodów uznaje się ją za postępową – była pierwszą, która dała możliwość uczenia się kobietom, pierwszą, która zaczęła stosować sztuczne nawozy i pierwszą, która z nich zrezygnowała.
SJH była pilotażową szkołą rolnictwa ekologicznego w Norwegii i pierwszą, która całkowicie przestawiła się na ekologiczną produkcje rolną. Dziś prowadzone jest tu modelowe gospodarstwo ekologiczne (35 ha) i ekologiczny chów zwierząt gospodarskich (rodzime rasy bydła, kóz, owiec, świni i koni). Każdy student (nie ma limitu wieku dla chętnych do studiowania) prowadzi swoje własne poletko, które musi go wyżywić w weekendy, kiedy nie pracuje szkolna kuchnia. W lecie studenci wypasają owce i kozy wysoko w górach na tzw. pastwiskach letnich, które stanowiąc własność gminną, są wspólnie użytkowane przez miejscowych rolników. W przyszkolnej przetwórni studenci uczą się wyrobu tradycyjnej i ekologicznej żywności, zwłaszcza serów, w tym specyficznego sera brązowego, ale też przetwórstwa owoców i warzyw, produkcji tradycyjnych wędlin i lokalnego piwa – wszystko według tradycyjnych receptur. W szklarni uprawiane są pomidory, ogórki, sadzonki kwiatów i najróżniejsze zioła. Wszystkie te produkty sprzedawane są w lokalnym sklepiku „BIO” lub są dostarczane do okolicznych pensjonatów, hoteli i sklepów. W programie nauczania jest również mechanizacja rolnictwa, ekologiczne budownictwo i nauka agrobiznesu. Zadaniem studentów jest stworzyć projekt na agrobiznes i go zrealizować - sławny stał się jeden z uczniów, który zaplanował produkcję lodów ekologicznych - zaczął w szkole, ale dziś jego lody kupuje cała Norwegia.
Szkoła prowadzi również „zielone szkoły” dla dzieci z okolicznych szkół i przedszkoli.
Szkoła podpisała umowę o współpracy z Zespołem Szkół Rolniczych w Golądkowie, w ramach tej umowy odbywają się staże i praktyki dla studentów w Polsce i Norwegii.

3.Gmina Aurland - 54. norweska gmina pod względem powierzchni: powierzchnia 1 488,71 km²; ludność - 1783osób; gęstość zaludnienia 1,2 osób/km. Najważniejszym zasobem gminy jest przyroda. Znajdują się tu: największy obszar przyrodniczy w Norwegii, obszary chronione wpisane na listę dziedzictwa przyrodniczego UNESCO i rezerwat reniferów. Władze samorządowe postawiły na rozwój zrównoważonej turystyki tj. turystyki indywidualnej a nie masowej, bo doskonale wiedzą, że masowy turysta niewiele zostawi pieniędzy na miejscu – zarobi na nim przede wszystkim firma turystyczna. W ofercie hoteli są więc szlaki rowerowe i piesze oraz ekologiczne wyżywienie, a zasadą jest, że hotele i pensjonaty kupują produkty z lokalnych gospodarstw
Gmina kultywuje dziedzictwo kulturowe mieszkańców osiedlonych wzdłuż fiordów. Zależy im, by pozostali w swych gospodarstwach i nie odczuwali negatywnych skutków życia na terenach chronionych. Ma temu zapobiec rozwój tradycyjnego przetwórstwa połączony z turystyką. Wszystkie gminy na terenie fiordu (6) współpracują ze sobą i mają wspólną strategię. Państwo i gmina wspierają miejscowych rolników dopłacając do upraw i wypasu kóz i owiec (zwłaszcza wysoko w górach), lokalnego przetwórstwa i odbudowy tradycyjnych zabudowań gospodarczych. Promuje się sprzedaż bezpośrednią turystom, na która składają się nie tylko lokalne produkty czy wyroby rękodzielnicze, ale również barwne opowieści o historii tego regionu przekazywane przez właścicieli gospód i pensjonatów.
Wyzwaniem, przed którym stoją dziś władze samorządowe, jest znalezienie sposobu na zatrzymanie mieszkańców fiordu w swoich gospodarstwach i zapewnienie miejsc pracy poza sezonem turystycznym.
Jednym z pomysłów było stworzenie muzeum aurlandzkiego mokasyna. Wszystko zaczęło się od kóz, których chów był 200 lat temu głównym zajęciem miejscowej ludności. Z kóz było mleko, ser i mięso natomiast skóry kozie w większości się marnowały, tak więc praktyczna i oszczędna ludność wpadła na pomysł szycia mokasynów z koziej skóry. Na początku XX wieku ponad 100 rodzin szyło mokasyny, które wkrótce zdobyły ryki świata - eksportowano je nawet do Kanady i Ameryki. Dziś pewnie nikt o butach by nie wiedział, gdyby nie samorząd, który postanowił odtworzyć rzemieślniczą produkcje buta – na starych maszynach i w tradycyjny sposób. W małym muzeum można prześledzić historię butów, zobaczyć jak się je szyje i porozmawiać z rzemieślnikami. Można też kupić takie buty, podobno są bardzo wygodne i nie do zdarcia. Stąd pewnie ich cena 900 NOK = 450 zł.

4.Kościół w słupowy (konstrukcja oparta na 4 słupach sosnowych) w Undredal. Pierwsze wzmianki o tej jednonawowej światyni pochodzą z roku 1331, ale na sklepieniu odkryto zapis z 1147 roku, który uznany został za czas jej powstania. W czasie prac restauracyjnych w 1962 roku odkryto najstarsze średniowieczne malowidła ścienne przedstawiające mityczne zwierzęta, które do tej pory ukryte były pod kilkoma warstwami farby. Świątynia należy do najmniejszych kościołów Norwegii.

5.Mleczarnia w Undredal - wyrabia się tu jedyny w Norwegii kozi ser z mleka nie pasteryzowanego. Taki ser był tradycyjnie wytwarzany w letnich gospodarstwach, ale by móc go dalej wytwarzać właściciele mleczarni (kooperatywa 3 właścicieli) długo walczyli o tzw. , derogacje – odstępstwo od ogólnych przepisów unijnych. Z mleka 220 kóz produkowany jest ser biały dojrzewający (do 2 lat) i tradycyjny ser brązowy – z gotowanej przez 9 godzin serwatki. Produkty nie są tanie (do 300 NOK – 150 zł za kg.), ale zbyt nie jest problemem. Mleczarnia należy do sieci Slow Food.
Brązowy ser - brunost to najsłynniejszy norweski ser kozi. Istnieje w dwóch wersjach: tradycyjnej robionej w stu procentach z mleka koziego oraz unowocześnionej, z dodatkiem mleka krowiego i śmietanki. Ser ma smak lekko słodkawy i niepodobny do żadnego innego sera na świecie.

6. Flam.
W tej miejscowości ma swój początek linia kolejowa, którą władze samorządowe odrestaurowały robiąc z niej jedną z głównych atrakcji regionu. Z 20 kilometrów trasy kolejka, aż sześć z nich pokonuje w 20 tunelach osiągając na wysokości 866 mnpm stację Myrdal będącą punktem przesiadkowym w kierunku Oslo i Bergen. Jedną z atrakcji na trasie kolejki jest wodospad Rjoandefossen opadający do doliny z wysokości 140 metrów. Samorząd zbudował również salę kinową (Flam Panorama), gdzie na 140 calowym panramicznym ekranie turyści mogą ogladać dokumentalny film o przyrodzie, tradycjach, folklorze i codziennym życiu we fiordach. .
Wizytowany przez nas hotel z certyfikatem „Eko” należy do sieci ekoturystycznej. Ekologiczne są nie tylko środki czyszczące, obowiązkowa jest również segregacja śmieci, oszczędność transportu i energii. Hotel kupuje produkty od lokalnych rolników i przetwórców - wyrabianych na miejscu tradycyjnymi metodami.

7. ANKA (Aurland dziedzictwo natury i kultury) to lokalne partnerstwo, którego celem jest zrównoważony rozwój region oparty na poszanowaniu historii, tradycji i przyrody regionu Aurland. Lokalna kultura i tradycja promowana jest poprzez lokalne produkty, lokalne rzemiosło i lokalne wydarzenia. (na zdjęciu - Laila Kvellestad jedna z inicjatorek powstania partnerstwa). Norwegowie, podobnie jak Polacy, ciągle się uczą budowania partnerstwa i współpracowania ze sobą. Celem założonego parę lat temu partnerstwa było właśnie nauczenie lokalnej społeczności współpracowania ze sobą, wykorzystania w zrównoważony sposób swoich atutów, wzajemnego wspierania się i promowania. Dzisiaj członkami tej grupy partnerskiej jest 45 podmiotów: rolników, przetwórców, rzemieślników, właściciele hoteli i pensjonatów.

Ich wspólnym celem jest współpraca w sieci, tworzenie marki, rozwój przedsiębiorczości lokalnej, podwyższane kompetencji członków na temat marketingu, wiedzy i produktach i ich tradycji, wiedzy o dziedzictwie lokalnym i tradycji.

8. Haugen Gardsmat (Haugen - produkty z gospodarstwa) – gospodarze tradycyjnie prowadzą chów owiec i kóz. Wytwarzają charakterystyczne norweskie produkty: „kulki” z renifera, wędzone żeberka jagnięcie na Boże Narodzenie, kiełbasy z baraniny i wieprzowiny, szynki z kością. Zgodnie z ekologiczną zasadą „krótkich dróg” kupują mięso od miejscowych hodowców, a wyroby z własnej masarni i wędzarni sprzedają do lokalnych sklepów, hoteli, na jarmarkach. Przestrzegają również zasady identyfikowalności produktu, wysokiej jakość i „czystość” tzn. nie używają chemii, polepszaczy, a nawet konwencjonalnej paszy w żywieniu. Receptury są dawne lub własne unowocześnione. Obroty firmy wyniosły w tym roku 3,8 mln koron, chcą osiągnąć 4 mln. Dla sprawniejszej współpracy gospodarze założyli grupę producencką. Zasadą jest, że żadna część mięsa nie może się zmarnować i tak było tu od zawsze, więc nawet głowy kozie są lokalnym przysmakiem.
W tym roku zajęli się wolnowybiegowym chowem 50 sztuk świń - wolnowybiegowym tzn. że zwierzęta trzymane są przez cały sezon na pastwisku, na którym postawiono budki, by mogły się w nich schronić w razie deszczu. Norwegowie uważają, że świnia jest zwierzęciem potrzebującym dużych przestrzeni, bo lubi biegać dużo i szybko, wtedy zwierzę jest zdrowe a mięso ma nieporównywalnie lepszy smak.
Wszystkie zwierzęta gospodarskie traktowane są z szacunkiem: one nie są hodowane tylko dla zysku – te zwierzęta trzymane są w absolutnym dobrostanie – przestronne obory i chlewy (zimą), pastwiska i łąki, zdrowa pasza, świeża woda.
W Norwegii wszyscy pracują i to na paru etatach: jeśli mają gospodarstwo, to nie tylko uprawiają ziemi i hodują zwierzęta, ale również zajmują się przetwarzaniem swoich produktów, ich marketingiem i promocją. Tak więc gospodarze Haugen Gardsmat przyjmują w swoim gospodarstwie turystów serwując im (poza prezentacją gospodarstwa) wytworzone w gospodarstwie tradycyjne potrawy norweskie.

9. Holo Gardstun - to skupisko 11 drewnianych budynków położonych 470 m n p m. Domy zbudowano tak, by nie zagrażały im lawiny i osunięcia się ziemi. Pierwsze dokumenty o Holo pochodzą z początku XVI wieku, kiedy powstawały spisy podatkowe, ale uważa sie, że gospodarstwo istnieją od epidemii „czarnej śmierci”, która w połowie XIV wieku doprowadziła do śmierci 2/3 mieszkańców kraju. Gospodarka rolna prowadzona w Holo była przez wieki tradycyjna: uprawiano pola i hodowano zwierzęta gospodarskie. Do 1970 roku na pastwiskach pasło się bydło, owce, kozy i konie. Dziś pozostały już tylko owce (rodzime rasy biała norweska i gotlandzka), które latem pędzi się na pastwiska położone 1400 m n p m. Uprawy zajmują tylko 1,2 ha ziemi. Trawy zbiera się głównie na kiszonki, niewielka cześć jest suszona na siano. Z takiego rolnictwa nie dałoby się wyżyć, więc gospodarze zajęli się również wyrobem tradycyjnych wędlin i serów oraz piwa warzonego tradycyjnie. Swoje produkty sprzedają do sklepów i hoteli. Jeszcze jednym źródłem ich dochodu są przyjęcia i poczęstunki dla grup. Co roku odwiedza ich około 500 gości, którzy w odbudowanym, dzięki wsparciu finasowemu samorządu Aurland, 200 letnim domu spędzają cztery godziny przy stole zastawionym tradycyjnymi potrawami i samakołykami. Wszystkie produkty pochodzą z gospodarstwa począwszy od chleba, skończywszy na piwie. Dla turystów dodatkową atrakcją jest zwiedzanie drewnianej wędzarni i wysłuchanie opowieści o fermie i historii regionu, no i oczywiście rozmowy z sympatycznymi gospodarzami.

 

Kwiecień 2009
NORWEGIA PO RAZ PIERWSZY NA DNIU ZIEMI!

Po raz pierwszy w 10 letniej historii festynu na Polu Mokotowskim w Warszawie prezentowała się Norwegia poprzez przedstawicieli Fundacji Ecopomorka – naszego partnera w projekcie „Między Bugiem a Narwią – partnerstwo dla efektywności ekologicznej”. Przywiezione z Norwegii do degustacji ekologiczne tradycyjne sery cieszyły się ogromnym powodzeniem podobnie jak i pokaz tradycyjnego haftu norweskiego i ludowego rękodzieła. Polskich uczestników projektu reprezentowali: Kuźnia Kurpiowska z fafernuchami (tradycyjnie kurpiowskie ciasteczka z pieprzem), pięknymi serwetami i obrusami z kurpiowskim haftem wykonanymi przez hafciarki z Pniewa. Szarymi kluskami częstował Andrzej Kongiel założyciel Muzeum wsi i sztuki ludowej w Prostyni jednocześnie opowiadając o swoich archeologicznych znaleziskach nad Bugiem, piernikowe wypieki w formie prostyńskich kóz przywiozła Marta Deniszewska ze Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Prostyńskiej, edukację ekologiczną dla dzieci i możliwości prowadzenia zielonych szkół reklamowało gospodarstwo państwa Kolanowskich w Glinie a do przyjazdu nad Bug zachęcały gospodarstwa agroturystyczne. Gmina Długosiodło promowała nie tylko swoją tradycję, przyrodę i kulturę ale przywiozła produkowany lokalnie chleb na zakwasie i wędzone w tradycyjnej wędzarni wędliny. Suszone chipsy jabłkowe z jabłoni dawnych odmian z tradycyjnych przydomowych sadów między Bugiem a Narwią smakowały wszystkim – małym i dużym, młodym i starszym. Było więc wiele powodów by zatrzymać się przy stoisku partnerstwa Między Bugiem a Narwią – można było nie tylko skosztować ekologicznych smakołyków, ale też porozmawiać o ekologii, o Norwegii i o pięknej przyrodzie obszarów położonych między dwiema rzekami wpisanymi w dziedzictwo przyrodnicze Europy - Bugiem i Narwią.

Zdjęcia z wydarzenia - zapraszamy do Galerii ››

III KONFERENCJA GENERALNA PROJEKTU PT „"NATURA 2000 SZANSĄ EKOROZWOJU I LOKALNEGO PARTNERSTWA"

24 kwietnia br. odbyła się w Pałacu w Łochowie trzecia z kolei konferencja generalna w ramach projektu „Między Bugiem a Narwią – partnerstwo dla efektywności ekologicznej”. Tym razem tematem dyskusji i rozważań był program ochrony obszarów cennych przyrodniczo „Natura 2000” i szansa ekorozwoju dla gmin położonych na takim obszarze. Uczestnikami konferencji byli przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego woj. mazowieckiego, samorządów gmin uczestniczących w projekcie, Zespołu Szkół Rolniczych w Golądkowie, przedstawiciele MODR, organizacji pozarządowych z obszaru projektu i dziennikarze, w sumie 85 osób.
Eksperci przygotowali wykłady związane z problematyką Natury 2000, w których
przedstawili teoretyczne założenia programu ochrony i praktyczne możliwości wykorzystania
instrumentów ochrony przyrody dla rozwoju gmin. (szczegóły program konferencji)
Na temat Natury 2000 trwają w Polsce od wielu lat gorące dyskusje i skrajnie opinie – od zagorzałych zwolenników do zdecydowanych przeciwników, a brak rzetelnej informacji szczególnie wśród mieszkańców gmin położonych na obszarach Natury 2000 pogłębia konflikty i spory. Uczestnicy uznali zatem temat za ważny a konferencję za pożyteczną.
Z ankiet wynika, ze konferencja przydała się do lepszego poznania programu Natura 2000, do poznania metod wykorzystywania Natury 2000 w rozwoju lokalnym i projektów przyrodniczych realizowanych na jej obszarze. Szczególne zainteresowanie wzbudził wykład na temat zasad finansowania ochrony przyrody w programach rolno-środowiskowych.
Innym istotnym działaniem konferencji była kolejna okazja do spotkania się i dyskutowania w gronie osób z gmin objętych projektem. Takie spotkania umożliwiają wymianę doświadczeń, nawiązywanie nowych kontaktów, zaprezentowania swoich osiągnięć, poznanie kompetentnych ludzi - to szczególnie podkreślali uczestnicy w swoich ankietach.
Oczywiście były też uwagi krytyczne – dotyczyły one zbyt krótkiego czasu na tak ważny temat, ale doceniona została wprowadzona przez koordynatorów projektu zasada spotkań przy stole z regionalnymi wyrobami.

Pliki do pobrania:
- prezentacja Towarzystwa Bocian - praktyczne działania ochrony przyrody w terenie ››
- prezentacja dopłat w Programach rolno-środowiskowych w latach 2007-2013 ››
- prawie wszystko o sieci Natura 2000 na Mazowszu ››

Wrzesień 2008

II KONFERENCJA GENERALNA MIĘDZY BUGIEM A NARWIĄ - PARTNERSTWO NA RZECZ EFEKTYWNOŚCI EKOLOGICZNEJ.

II Konferencja Generalna w ramach projektu „Między Bugiem a Narwią - Partnerstwo na rzecz efektywności ekologicznej” odbyła się 23 września w Pałacu Łochów w Łochowie. Zaproszeni na konferencję samorządowcy, przedstawiciele lokalnych organizacji pozarządowych i lokalni liderzy (86 osób) wysłuchali wykładów, które przedstawiały doświadczenia z różnych Europy i Polski w budowaniu partnerstw między grupami społecznymi i wykorzystaniu atutów (przyrodniczych i kulturowych) w budowaniu zrównoważonego rozwoju regionu. Bardzo ciekawe prezentacje przedstawili goście z zagranicy:
Fundacja Ecopomorka (Norwegia) przybliżyła uczestnikom konferencji zasady budowania współpracy między lokalnymi przetwórcami, producentami i właścicielami obiektów agroturystycznych. Efektem tej współpracy jest m.in. chętnie odwiedzana przez turystów „Złota droga” (Golden Route). Jej członkami są: właściciele gospodarstw rolnych, artyści, rzemieślnicy, lokalni przetwórcy, producenci żywność, właściciele hotelu i restauracji. Na 40 km trasie znajduje się osiem atrakcji turystycznych (m.in. zabytkowe kościoły, ciekawe miejsca widokowe, serwująca lokalne przysmaki restauracja, miejsce piknikowe). Najważniejszą zasadą, którą niezmiennie przestrzegają jest wysoka jakość oferty i produktu.
Każdy członek „Złotej Drogi” promuje i szczyci się jakością produktu, marki i idei i co równie ważne każdy członek promuje innych członków i ideę sieci z entuzjazmem.
Więcej: prezentacja Ecopomorka do pobrania
Inny przykład wspólnych działań budujących markę regionu przedstawiła Michaela Granzer z Turismusverband Moststrasse (Austria). 30 gmin i miejscowości położonych w Dolnej Austrii zbudowało partnerstwo wokół tematu starych drzew grusz, posadzonych tu wzdłuż dróg i na polach przed 100 laty na rozkaz cesarza. Jeszcze dziś każdej wiosny na obszarze 88 tys. ha zakwita na biało 300 000 starych drzew grusz. Te grusze stały się inspiracją dla wielu lokalnych inicjatyw - produkcji cydru, festynów, jarmarków, szlaków rowerowych i pieszych. Nie znany parę lat temu teren przyciąga dziś rzesze turystów, oferując im wiele atrakcji turystycznych.
Więcej – prezentacja Moststrasse do pobrania ››

Z kolei Sabine Bruckmann przedstawiła zasady budowania partnerstwa między różnymi grupami społecznymi na przykładzie stowarzyszenia Unser Land (Niemcy). Jak połączyć ze sobą interesy różnych ludzi, jak respektować i kontrolować się nawzajem, by partnerstwo stało się trwałym sukcesem.
Więcej – prezentacja Unser Land do pobrania ››

O polskich doświadczeniach w łączeniu przyrody, z dziedzictwem kulturowym i lokalnym produktem mówił Jarsoław Pająkowski – dyrektor Zespołu Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego, a ma czym się chwalić! (Festiwal Smaku, kolekcja zachowawcza dawnych odmian drzew owocowych, ochrona starych gatunków zbóż, powidła śliwkowe z doliny Dolnej Wisły, Święto Miodu, turniej nalewek).
Z problemami budowania partnerstwa publiczno-prywatno-społecznego, ale też sukcesami i perspektywami dla Lokalnej Grupy Działania zapoznał uczestników prezes LGD Tygiel Doliny Bugu i burmistrz Drohiczyna Wojciech Borzym (LGD Tygiel Doliny Bugu to jedna z bardziej przedsiębiorczych i aktywnych lokalnych grup w Polsce)
Więcej – prezentacja LGD Tygiel Doliny Bugu do pobrania ››

Nad atutami przyrodniczymi obszaru między Bugiem a Narwią zastanawiali się uczestnicy o wysłuchaniu prezentacji o Nadbużańskim Parku Krajobrazowym, który przecież może łączyć wiele inicjatyw lokalnych na tym terenie.
Więcej – prezentacja NPK do Pobrania ››

A na tym terenie już się sporo dzieje - opowiedzieli o tym, ci, których entuzjazm, niespożyte siły (i zdrowie!) przekonują do aktywnego włączania się w lokalne wydarzenia: Halina Witkowska, prezes stowarzyszenia „Puszcza Biała – Moja Mała Ojczyzna”, Barbara Kuczyńska, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury Sportu i Rekreacji w Goworowie i Andrzej Kongiel, twórca ludowy, który w 100 letniej stodole założył prywatne muzeum wsi i sztuki ludowej i który z pasją opowiada dzieciom szkolnym o przeszłości i dorobku poprzednich pokoleń.
W trakcie konferencji odbyła się degustacja tradycyjnych wyrobów wędliniarskich firmy KONESER. Wędliny wyprodukowane zostały z mięsa rodzimej rasy świń złotnickiej białej, hodowanej w gospodarstwach ekologicznych. Polędwica Kasztelańska ze złotnickiej białej otrzymała w br. I miejsce na Mazowszu w VII edycji konkursu „Nasze kulinarne dziedzictwo - Smaki regionów”.

Galeria zdjęć ››

Luty 2008

GENERALNA KONFERENCJA inaugurująca projekt MIĘDZY BUGIEM A NARWIĄ - PARTNERSTWO NA RZECZ EFEKTYWNOŚCI EKOLOGICZNEJ

27 lutego w ośrodku Binduga w Broku, położonym tuż nad brzegiem płynącego tu szerokim zakolem Bugu, odbyła się GENERALNA KONFERENCJA inaugurująca projekt MIĘDZY BUGIEM A NARWIĄ - PARTNERSTWO NA RZECZ EFEKTYWNOŚCI EKOLOGICZNEJ, w której uczestniczyło ponad 90 osób. W sympatycznym wnętrzu udekorowanym wyrobami tradycyjnego rękodzieła, przy drewnianych stołach, spotkali się przedstawiciele 15 gmin położonych miedzy Bugiem a Narwią, organizacje pozarządowe z tego terenu, służby ochrony przyrody. Konferencję zaszczycili swoją obecnością honorowi goście: Panie - Sidsel Bleken z Ambasady Królestwa Norwegii, Toril Mentzoni, która jest prezesem Fundacji Ekopomorka – partnera projektowego, Renata Zielińska, Radca Ministra RiRW oraz Panowie - dyr. Kazimierz Porębski z Departamentu Rolnictwa i Rozwoju Wsi Urzędu Marszałkowskiego oraz Cezary Starczewski, dyrektor Centrum Informacji o Środowisku Ministerstwa Środowiska. Koordynatorzy projektu przedstawili działania swoich pionów – tj. rolnictwa ekologicznego, lokalnego przetwórstwa i produktu tradycyjnego oraz agro-i ekoturystyki.
Życzeniom sukcesu i dobrej pracy nie było końca. Gminy miały niestety bardzo mało czasu na opowiedzenie o sobie - zaledwie 5 minut, ale nawet te 5 minut okazało się bardzo ważną informacją. Szczególnie ciekawie zaprezentowały się stowarzyszenia i organizację pozarządowe - jest ich ciągle niewiele na tym terenie, ale mogą pochwalić się coraz większym dorobkiem.
Z analizy ankiet ewaluacyjnych wynikło, że spotkanie było koniecznym i pożytecznym działaniem, że zachęciło do udziału w projekcie, że z udziałem w projekcie wiązane są nadzieje na wypracowanie lepszej współpracy między samorządami a lokalnymi społecznościami, że uczestnicy projektu, mają nadzieję, że jego realizacja doprowadzi do lepszego zrozumienia zasad ekorozwoju i ich wdrażania.
Zastrzeżenia dotyczyły zbyt krótkiego czasu na wypowiedzi, (były nawet propozycje dwudniowego spotkania integracyjnego w tym samym gronie), ale chwalono organizatorów za utrzymanie dyscypliny wypowiedzi i za wybór miejsce konferencji. W sumie na konferencji zabrało głos 35 osób. Moderator miał bardzo trudne zadanie, bo musiał mieścić wszystkich w zaplanowanym dla konferencji czasie, a wypowiedzi były bardzo ciekawe.
Uczestnicy wypełnili formularze zgłoszeniowe do pionów tematycznych – z ich analizy wynika, że najwięcej osób chce wziąć udział w pionie eko i agrotyrystyki, następna grupa to osoby zainteresowane lokalnym przetwórstwem, najmniej zgłoszeń dotyczy pionu rolnictwa ekologicznego. Ta informacja jest dla SIE wskazówką dalszych działań, bowiem te trzy tematy są jednakowo ważne dla zrównoważonego rozwoju regionu między Bugiem a Narwią - zatem udziału w projekcie rolników jest niezwykle istotny.
Następne działanie integrujące horyzontalnie wszystkie grupy społeczne zaplanowano na wrzesień 2008 – tematem konferencji będzie próba odpowiedzi na pytanie jak osiągnąć efektywność ekologiczną poprzez partnerstwo.

Pliki prezentacji do pobrania:
- działania horyzontalne (ok. 8.2 MB) ››
- działania pionu rolnictwo ekologiczne (36 KB) ››
- działania pionu agro- i ekoturystyka (ok. 3 MB) ››
- działania pionu przetwórstwo lokalne (ok. 1.9 MB) ››